‘Voor altijd vallend. Verzen in crisistijd.’ Poëzie van Eke Mannink over de situatie waarin we ons met z’n allen bevinden. Een bundeltje met tijdloos-actuele poëzie, vormgegeven door Leonard Beuger. De opbrengst gaat naar de Leve-de-zorg-actie van Filmtheater Luxor in Zutphen. Meer info – en de vertolking van het titelgedicht:
Een virus teistert dezer dagen de mensheid. Een ander virus hield huis onder vogels, voornamelijk merels. Wat is een tuin zonder merel?
[Column Contact | Achterhoek Nieuws]
De kievitsbloemen waren lampionnen van de zon.
Nog even over gisteravond.
Nog even over gisteren. En vandaag. Dezer dagen zijn wij allen huismussen. Dat zijn bijzonder mooie en interessante vogels. Er is er wel eens eentje per abuis de huiskamer binnen gevlogen. Toen was het letterlijk een huismuis, het duurde maar even. In de tuin is het toch fijner. Daar kun je een zandbad nemen in…
‘Wo aber Gefahr ist / Wächst das Rettende auch.’ De Duitse dichter en schrijver Friedrich Hölderlin werd 250 jaar geleden geboren.
Nog even over gisteren. Geen informatie. Geen journaal, geen talkshow, geen interview, geen planning. Wel tijd. Wel stilte. Een vlinder en een bloem. En licht. Een mooie dag. Er heerste her en der enige paniek. Maar de dag trok zich daar niets van aan, bleef mooi. . © 2020 sander grootendorst [voor eke, mila, siem,…
Volle bak in kunsthuis Dat Bolwerck zondagmiddag bij de lokale viering van Internationale Vrouwendag in Zutphen. In drie etappes werd het publiek getrakteerd op poëzie en muziek van en door vrouwen. Tussendoor gingen sommige bezoekers naar huis en er kwamen andere voor in de plaats. Naar schatting waren het er bij elkaar een kleine tweehonderd…….
Een voorstelling op een vroege februarizondagochtend die begint als het buiten nog donker is. Quirine Melssen (zang, gesproken woord), Eddy van Dijken (piano) en Jelte van Andel (cello, zingende zaag) worden in de tuinzaal van Dat Bolwerck in Zutphen net voldoende kunstmatig verlicht dat ze te zien zijn en – de muzikanten – hun noten…
In de zesde aflevering van het maandelijkse Literair Café in Zutphen waren maandagavond dichter Mark Boog en schrijver Miriam Guensberg te gast. De eerste schreef de bundel ‘Liefde in tijden van brand’, de tweede de biografie (van haar vader) ‘Held zonder vaderland’. Het boek van Guensberg had evenzogoed ‘Liefde in tijden van brand’ kunnen heten….
sander grootendorst © 2020
De redactie van weekkrant Stedendriehoek stelde Vlinderwerk Poëzietheater in de gelegenheid om in de edities Zutphen en Deventer een poëzieblok te verzorgen. De door de eindredactie van de krant op basis van de door Vlinderwerk aangeleverde tekst geconstrueerde streamer ‘Poëzie is gewoon een kwestie van aandachtigheid’ is geen letterlijk citaat van Ida Gerhardt, die schreef:…
In memoriam Jan Buter (1952-2020). Voor wie ik eens het gedicht ‘Klein Jantje’ schreef.
sander grootendorst © 2020
✒︎ De eerste (roodwangbrom)vlieg van het nieuwe decennium. Poetst secuur zijn of haar voorpootjes. Klaar voor de start.sander grootendorst © 6 januari 2020 ✒︎ Een recensie van de voorstelling van Vlinderwerk & co in Dat Bolwerck in Zutphen op 1 december 2019. ✒︎ Na 66 afleveringen houdt de wekelijkse column Natuurlijk Sander in regionaal dagblad…
De natuur brengt zelf het sepia-effect al aan. Een nieuw decennium is ingeluid. Niet dat de rivier en de reiger dat weten. Noch de spoorbrug. Het water en het licht zijn bondgenoten. Ze vertrouwen elkaar ten diepste en ten verste. © 2020 sander grootendorst
Een lange naam voor een minuscuul beestje, de basterdwederikpeulmot. Zonder te verraden of het een hij of een zij is, zit het tegen het witte plafond boven aan het trapgat, zich koesterend in het kunstlicht. De rupsjes leven op de basterdwederik en aanverwante planten, daarvan groeien er hier wel wat in de buurt. Het hoort…
Een theatervoorstelling met een toegift, als bij een concert: we want more. Ongewoon misschien, maar niet voor het twaalfkoppige muziekgezelschap De Kift. Het lied Rolfie – met als refrein een door iedereen meegezongen Joyceiaans ‘Ja, ja, ja!’ – vormde de perfecte afsluiting, de toekift zogezegd, van een avondje weldadige energie, die vrijdag op elke stoel van de Kleine Zaal in…
mensen en honden, we zijntienduizend jaar oud, we haddenen hebben nog niets, en ook alles,we trekken elkaar voort en samen oplangs de bosrand en de waterlijnin onze haren en onze kleren waaraande kleverige vruchten blijven haken,die nemen we mee naar volgend jaar,de volgende wandeling, naar het gras,naar het park, naar de kinderen,we komen tot bloei,…
