Geeteling, as ie weg zoll’n ween

De Jan Ottink Band viert zaterdag 27 september zijn vijfendertigste verjaardag met een concert in schouwburg Amphion in Doetinchem. Was bij de bandleider in Lochem op bezoek voor een artikel in Achterhoek Nieuws. Op tafel had hij de cd’s uitgestald die hij in de loop der tijd heeft gemaakt. De eerste drie kocht ik toen ik bij de Graafschapbode werkte en ik liet ze horen aan mijn vader, geboren en getogen Amsterdammer/Zaankanter, al woonde hij inmiddels al wel een hele tijd in de Liemers. Jazzliefhebber was hij bovenal. Hij kon de muziek van Jan Ottink zeer waarderen, we zongen zo goed en zo kwaad als het ging mee met Achterhoeks/Twentse nummers als Geeteling. Mijn moeder was in 1990 overleden. Het liedje dat het gemis het sterkst naar voren bracht, is As ie weg zoll’n ween. Mijn vader voelde in de door Dianne Marsman gezongen tekst (“Misschien kom ie trugge”) extra diepte. Ik luister er voor het eerst sinds jaren weer naar: wat een mooi liedje is het!

Ook andere (volks)muziek bood mijn vader en mij niet zozeer troost als wel vreugde, waarin mijn moeder ongetwijfeld ook zou hebben gedeeld.

Mijn vader overleed in 1995.

Och, was ik ok ’n geeteling, dan wa-w now samen vri-j.

Geeteling:

As ie weg zoll’n ween:

© 2025 sander j. grootendorst