nieuws

Vanavond treedt de bekende dichter Parelleldreef op met zijn nieuwe programma ‘omleiding’. © 2019 sander grootendorst

🙂Franse veldwesp, meegelift met de klimaatverandering. Zag de eerste in Zutphen circa 2008, sindsdien flink in aantal toegenomen. Geen nazomerse limonadewesp overigens. © 2019 sander grootendorst

Zandkorrels op de rug van een grijze zandbij. Ze maken kraamkamers in zelf gegraven holletjes in zanderige grond. Zoals zoveel insecten zijn het pioniers. De zanderige terreintjes –– zoals hier in een plantsoen –– kunnen binnen de kortste keren weer verdwenen zijn. Bijvoorbeeld wanneer de beheerder besluit dat er ‘werkzaamheden’ moeten worden uitgevoerd en tragisch…

sander grootendorst© 2019

Het kleine, onooglijke, kan net zo spectaculair zijn als het grote. Het wordt meestal bij toeval ontdekt. Al tientallen keren was ik langs de gracht gelopen, niet het mooiste stukje van de stad, vlakbij een urinoir bijvoorbeeld. Het talud is het decor van een heleboel hondenpoep. De baasjes denken dan: goed zo Boris, deponeer ze…

Ze stonden er gedrieën als natuurlijke tegenhangers van het trio metallieke vogelverschrikkende windturbines een eindje noordelijker op bedrijventerrein c.q. woonwijk De Mars in Zutphen. Onderdeel van het gezicht op de stad. Een herinnering bovendien aan het geboomte van het Coenenspark, dat ooit aan de IJsselzijde van het station lag. Lopend langs de rivier werden we…

Merijn Schipper, hoofdredacteur van Poëzietijdschrift Awater, was zondagmiddag in de Zutphense bibliotheek een van de veertien voorlezers van vier of meer gedichten uit de beroemde verzamelbundel ‘Nieuwe griffels, schone leien’, samengesteld in 1954 door Paul Rodenko, die in Zutphen woonde. Met die, ongekend succesvolle, bundel wierp Rodenko een steen in de poel van gezapigheid zoals de…

De sneeuwdeken die over het landschap ligt terwijl ik dit schrijf, brengt stad en platteland nader tot elkaar, doet grenzen vervagen. Ook heden en verleden worden verbonden: in het park achter de middelbare scholen bekogelen jongens elkaar met sneeuwballen zoals jongens dat in de zestiende eeuw al deden. En zoals ik dat, korter geleden, deed…

sander grootendorst © 2019

Nabij de IJsselsalon, waar zondagmorgen zojuist het eerste ‘wandelconcert’ heeft plaatsgevonden, vertelt Jurn Buisman het bezoek – muziekliefhebbers uit het hele land – over de geschiedenis van Zutphen.  Het is een van de zes groepen die vandaag op drie locaties komt luisteren naar miniconcerten. De afstand ertussen leggen ze wandelend af. De formule slaat aan, geen…

Ontelbaar veel uren vogels tellen zitten er in de nieuwe Vogelatlas van Nederland, die afgelopen zaterdag is gepresenteerd. Al die gegevens tezamen leiden tot de conclusie dat de vogelbevolking in enkele decennia sterk is veranderd. Veel sterker dan in de decennia en de eeuwen daarvoor, toen geleidelijkheid troef was. Hetzelfde geldt trouwens voor de plantenbevolking,…

sander grootendorst © 2018

Vlaamse gaai was lang zijn officiële naam, nu alleen nog gaai. Zoals de Engelsen het op ‘jay’ houden. Maar ik ben niet de enige die dat ‘Vlaamse’ er graag nog bij zegt. Al zijn het – ik wandel in de buurt van Gelselaar – in wezen natuurlijk Achterhoekse gaaien die schreeuwerig boven mijn hoofd van…

In haast, voordat de robots het helemaal hebben overgenomen, meld ik nog even hoeveel ik van je gehouden heb, mensheid. © 2018

De herfst te water: een collage.Democritus zou zeggen: dit bedoel ik nou.Het toeval wint het uiteindelijk óók van de machine.Het is niet na te bootsen, want precies daaraan ontsnapt het.Hij werd verguisd – de herfst brengt hem rehabilitatie. © 2018

En nu maar hopen dat de bladblazer is wegbezuinigd! Dat hij meer vrije tijd heeft gekregen en op dat bankje kan gaan zitten om de schoonheid van de herfst te aanschouwen. En als het gaat waaien: hoe de wind met de bladeren speelt. Die merkwaardige menselijke gewoonte van zich af te schudden om in te…

Eerst op mijn meefietsende hand, toen op mijn meefietsende mouw: een jonge grote groene sabelsprinkhaan op weg naar de supermarkt waar ik boodschappen ging doen.Het was 12 oktober, 18.30 uur, het vest was te warm bij een graadje of twintig. Misschien was de sprinkhaan op zoek naar de herfst die maar niet wil intreden.En die…

Na 66 afleveringen houdt de wekelijkse column Natuurlijk Sander in regionaal dagblad De Stentor vandaag ietwat abrupt op te bestaan. Maar Sander gaat natuurlijk door. Onder meer met een vierwekelijkse column over ‘natuur & mens’ in weekkrant Achterhoek Nieuws/Contact. En verder, zoals al zijn hele leven, met aan dat thema gerelateerde poëzie, artikelen, lezingen, voordrachten…

(Heelblaadjes) sandergrootendorst @2018